HürCafe.Com

herkes dört gözle tatili beklerdi
bense okulların açılmasını
çünkü seni görmek vardı koridorlarda
ve bana güleceği günü beklemek.

ben okul bahçesindeki ağaca, baş harflerimizi
sen gönlüme sevdanın adını yazmıştın
ben sırama isimlerimizi
sen kalbime ilk aşkı yazmıştın.

senden sonra sana yazdığım şiirlerden
haberin bile yok
ve yağmur yüzüme vuruyor
ve soğuk.

okuldan sonra
her dolma kalem, her lacivert kravat
her beyaz gömlek ve yakalık
ve her 12 aralık
sen gelirsin aklıma
çocukluk işte, belki de ilk AŞK
belki de ilk delilik.

seversin demiştin ya hani bundan sonrada
inan ki o kadar kimseyi sevemedim
ve o iki kelimeyi senden sonra kimseye
ama kimseye söyleyemedim.

belki hiç olmadın benim için
belki de azdın
ama olsun
ben hep sana şiirler yazdım.

ceketimi ve kravatımı saklıyorum hâlâ
birinin üzerinde tebeşir
birinin üzerinde ayran lekesi
ve SENİ SEVİYORUM HÂLÂ
elmayı da, havayı da, suyu da

ve bilmeni istemiyorum hâlâ
sana şiirler yazdığımı
ve bilmeni istemiyorum bütün bunları
çünkü her şey böyleyken güzel
en dokunulmamış,en yaşanmamış
ve ne tadılmamış haliyle.
bir sahilde el ele dolaşılmamış
ve bir kafede çay içilmemiş haliyle
her şey
böyleyken güzel belki de

ama sen gönlüme sevdanın adını yazmıştın
ben aşkına tutulmuş bir deli candım
sen gönlüme sevdanın adını yazdın
ben aşkına tutulmuş seni ararım.
SENİ SEVİYORUM

Seninle buluşmamız ne kadar zor olsa da,
Senden sadece beni sevmeni istiyorum.
Beş dakika baş başa kalmamız suç olsa da
Senden sadece beni sevmeni istiyorum.

Çağırsam bile gelme,yorulma ne olursun,
Sen üzülme,incinme,kırılma ne olursun,
Beni yanlış anlama,darılma ne olursun,
Senden sadece beni sevmeni istiyorum.

Bir gün bensiz kalsan da benimle yaşamanı,
Aşkımın değerini sır gibi taşımanı,
Nemli bakışlarınla resmimi okşamanı
Senden sadece beni sevmeni istiyorum.

Senden tek dileğim var,özel imtiyaz değil,
Kulun başka bir kula ibadeti farz değil,
Haşa! Yaratan gibi beş vakit namaz değil,
Senden sadece beni sevmeni istiyorum.

Simsiyah bulutlar kapatmış gökyüzünü
Güneşe mahkum etmişler yeryüzünü
Sanki birbirlerine gireceklermiş gibi
Kıvılcımlar sesler birbirine karışıyor
Meraklı bekleyiş yukarı çevirmiş yüzünü

Fırtına ha koptu ha kopacak
Korku endişe sağa sola koşuşacak
İnsanlar tüm canlılar felaket olacak gibi
Yuvalarına kapalı mekanlara akıp
Pencerelerini kapılarını örtüp kapatacak

Bir çocuk yüzünde tebessüm yukarda parmağı
Cılız bir ışık huzmesi deliyor yırtarcasına karanlığı
Çocuk güldükçe huzmede büyüyor
Grilik renkliliğe büründükçe tabiat canlanıyor
Gülerek oynayarak karşılıyorlar aydınlığı

Karamsarlık ve endişe çöktükçe yüreğimize
Yenik düşer teslim oluruz ümitsizliğimize
Bir çocuk yüreği gibi saf ve tertemiz
Uzatmalıyız parmağımızı gökyüzüne
Umutla sevgiyle hasretle koşmalıyız sevdiğimize

Gidişinden arta kalan
Tutunamadığım bir hayat ve sende buz tutan zaman
Bir de siyahlarım kaldı dingin mavilerimi yutan

Gidişinden arta kalan
Vurgun yemiş bir beden
Ve bir de suskun bir yürek bedenime ağır gelen

Gidişinden arta kalan
Sessiz isyanlarda büyüyen ahım
Ve bir de yokluğunun kara zehrine dokunan ruhum

Gidişinden arta kalan
Esaretine gönüllü yıllarım
Ve o yılların içinde asırlık yalnızlığım

Gidişinden arta kalan
Rengi geceye çalan sevdan
Bir de gündüzlerim kaldı yokluğuna boyanan

Gidişinden arta kalan
Vurulan düşlerim kaldı gözlerinde kaybolan
Ve bir de senden kalan saat ölüme kurulan

Seni saklayacağım inan
Yazdıklarımda, çizdiklerimde,
Şarkılarımda, sözlerimde.

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek
Ve kimseler görmeyecek seni,
Yaşayacaksın gözlerimde.

Sen göreceksin, duyacaksın
Parıldayan bir sevi sıcaklığı,
Uyuyacak, uyanacaksın.

Bakacaksın, benzemiyor
Gelen günler geçenlere,
Dalacaksın.

Bir seviyi anlamak
Bir yaşam harcamaktır,
Harcayacaksın.

Seni yaşayacağım, anlatılmaz,
Yaşayacağım gözlerimde;
Gözlerimde saklayacağım.

Bir gün, tam anlatmaya..
Bakacaksın,
Gözlerimi kapayacağım..
Anlayacaksın.

Bir uzak şehirdi düşlerim
şimdi aşılmaz bir sınır
sana
dair şarkılar gibi
duvarlara çarpardı çığlığım.

_____ayazdı,
ay az gelirdi…
bu yüzden olsa gerek
gözlerin gelmez oldurdu geceme

___düştü, geceydi, çığlıktı, duvardı
__duvarlar üç adımda biterdi…
bir gülüşlük mevsimdi akşamlar

__________şimdi
seni özledimli zamanlara bırakıyorum
gül kokardı, gülün gülmesiydi geceye…
ayın yansimasıydı

_________düştü
____düşün gülüşüydü,
akşamdı, duvardı duvarların dili yoktu
___benim sesim yoktu,
aydı,
hatta ay kadar güzeldi
tutsaktı,
çıglığı duvardı
duvarlarin dili yoktu…

benim sesim hic yoktu…

Üç kez çalmıyor artık postacı kapıyı
Bir toz duman da yok varoşlardan yükselen
Son çiçekçi terk etti bu kenti
Sen durmadan bir hıçkırığa tutunuyorsun
Gözyaşınla suluyorsun içindeki kaktüsü
İçi patlamış bu kentin
Hançerlenmiş bağırsak gibi kokuyor

Duyuyorum, ağır ağır atıyor adımını
Evet gelen o sevgilim, gelen, gitme zamanı

Ya denize koşuyor damlalar, ya dağlara
Artık yağmur düşmüyor bu kente
Çeviren yok umut sokağında kum saatini
İnanmıyorum mevsimlerin tükendiğine de
Hepsi dönüp dönüp geliyor geri
Tükenen biziz oysa zamanın kollarında

Sarıyor bizi hüzne açılan kucağı
Sarıyor bizi sevgilim, gitme zamanı

Konuşmanın yetmediği yerdeyiz şimdi
Anlatımın çıkmaz sokağında yani
Ha diyorum ki unutmadan, bir de kendine anlat
Ya da dinle tutabilirsen, salkımsöğüdün dallarıyla
Oynaşan rüzgârda, yapraklarda çırpınan sesimi
Ve bir türkü sıkıştır dudak kıvrımlarına

Buklendeki gül gibi, hani o sarı…
Sarardı gülün rengi, sevgilim, gitme zamanı

Gün gelir bu aşk rüzgârla dokunur tenine
Ve sen unutulmaz olursun
Aşkın acı bir gülümseme olur yüzümde
Yüzümdeki gülümseme bir acı..
Bir şey var ki kalbimin kapısına dayandı

Tepeye dikilmiş gün salıyor selamını
Gözü ufukta günün, sevgilim, gitme zamanı

Kar dediğin gün beyazı, kahır yağdı başıma
Sevince veda dedim, kederle uyumsuzum
Dökülsün döküldüğü kadar saçlarım
Savrulsun ömrüm
Dönüp toplarsam namussuzum

Eşiniyor huysuz doru, vuruyor ayaklarını
Yol istiyor sevgilim, bu yol, gitme zamanı

Kalamıyorum, oturamıyorum bir yerde
Kıvranıp duruyorum aşkın ekseninde ve acının
Bitsin diyorum, bitsin sözün düştüğü yerde
Zamanın kalbinden uzanan bu zincirin halkası
Ve başlıyor bitiş dönülmezliğine
Sevişmeyle dolduruyoruz günü
Öpüşme oluyor adı zamanın
Yıldızların ve güneşin yeniden doğması oluyor

Doyuyor, yoruluyoruz; çevriliyor kapının tokmağı
Gitme zamanı sevgilim, gelen, gitme zamanı

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hakedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
´Sana ihtiyacım var, gel ! ´´ diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ´´git´´ dediğimde anladım..
Biri sana ´´git´´ dediğinde, ´´kalmak istiyorum´´ diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ´´affet beni´´ diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni afetmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…

Seni Seviyorum!

Sehirde soğuk bir kış gecesi
Sisli ve puslu
Ağaçlardan salkım salkım dökülen anılar
Yapraklardan düşmeye hazırlanan damlalar
Gümüşi bir damla daha düşüyor bak
Aklımda sen
Bir şarkı dökülüyor dudaklarımdan
Umursuzca
Ayaz eşlık edıyor şarkıma
Beni sonsuzluğa mahkum eden gözlerin
Parlıyor dimağımda
Şarkı gercek oluyor bir anda
;caddelerde rüzgar aklımda aşk var;
Özlediğim çok uzaklarda;
Yanlızım ve cok üşüyorum
Nerde kimlerdesin
Bense bıraktığın gibi
Herşeyimle aynıyım bu soğuk şehirde
Üzmüyor artık beni bu şarkılar
Yıkılmıyorum artık ayrılık şiirlerinin her hecesinde
Yanlızca evet yanlızca
Üşüyorum bu soğuk şehirde

Hayal kurmak;
Aslında hayal kurmak insanın kendini kandırmasından başka bir şey degildir.
Ama yinede hep hayal kurarız…
Tüm soyut varlıkları hayallerimizde toplar
“belki bir gün gerçekleşir”diye ümidimizi kesmeyiz,
Hayallerimizde kendimizi bulur orada küçük bir dünya kurar hep mutlu oluruz.
Mutsuzluğa yer yoktur’ hayal dünyamızda,insanın her yaşta ayrı bir hayali vardır.
Çocukluk çağımızda çeşitli oyuncakların hayalini kurar onlarla mutlu oluruz,
okul çağında okumak,yükselmek,sevdigi mesleği yapmak için ileriye yönelik planlar yaparız.
Gençlik çağına gelince bu hayal dahada farklıdır,sevdaya yelken açmıştır hayal denizinde sıgınacağı tek liman sevdiğinin yanıdır,yalnız kaldığı her an başını uyumak için yastığa koyduğunda,kendini bırakır hayalin uçsuz ,bucaksız okyanusuna artık kendi dünyasında sevgiliyle başbaşadır,günahsız tertemiz duygularla yer vermiştir sevdigine.
Bazende çoğu hayallerde ’keşke’vardır pişmanlıklar ve ’keşke’ler bize hatalarımızı hatırlatır.
Hayallerin ilkesi mutlu olmaktır,mutlu yaşamaktır ve son olarak dilegimiz tüm güzel hayallerin gerçekleşmesi,gelip geçici rüzgarla bir yaprak gibi hayale kapılmadan,sürekli akan sularla gitmek olsun temennimiz …